Toyama Ryu

Kokusai Toyama – Ryu Renmei (KTRR, AKA Międzynarodowa Federacja Toyama Ryu), jest organizację założoną przez Obata Toshisiro, który jest również jej bezposrednim zwierzchnikiem, Honbucho.

Obata Sensei przybył do USA w 1980 r. i został upoważniony do objęcia pozycji i wzięcia odpowiedzialności za Beikoku Honbucho w amerykańskiej głownej siedzibie Toyama – ryu, Nakamura – ryu i Battodo, kontynuował również swoje działania w KTRR.

Oryginalne Toyama -ruy obrazuje techniki stworzone przez oficerów Armii Cesarstwa Japonii, obecnie Toyama – ryu to wariacje technik, które funkcjonują w Świecie jako niezależna sztuka walki mieczem.

Toyama – ryu “gunto soho” (wojenna metodologia miecza) zostało stworzone i ujednolicone (seitei – ustalone formy) w 1925 r. jako odpowiedź na zarzuty, że oficerowie nie są w stanie efektywnie dobyć i użyć swojego miecza (gunto – wojenny miecz) w czasie zagrożenia życia.

Po zakończeniu II wojny światowej, Armia Cesarstwa Japonii rozpadła się i trzech majorów linii Tojama – ryu przystosowali i niezależnie nauczali stylu Marinaga, stylu Yamaguchi i stylu Nakamura.

Goho Gorin Gogyo

Sensei Nakamura Taizaburo był jednym z głównych instruktorów miecza Sensei’a Obaty. W uznaniu za umiejętności i poświęcenie dla sztuki Toyama – ryu, Sensei Obata po przeprowadzce do USA został mianowany Głównym Instruktorem tej sztuki na Stany Zjednoczone. Od tego czasu Toyama – ryu została całkowicie włączone do programu nauczania Shinkendo, aby upiększyć tą sztuke walki następującymi elementami:

Toyama – ryu kihon kata (osiem podstawowych “kata” przekazanych przez linię Nakamura)
Toyama – ryu joku kata (zaawansowane kombinacje ośmiu podstawowych kata) 
Toyama – ryu hensen (nauka oryginalnych metod oraz ich ewolucji do obecnej formy
np.: okresy Gunto Soho, Battojutsu i Battodo/Iaido).

Toyama – ryu jest sklasyfikowane w Shinkendo jako “gaiden waza” (zapożyczone techniki).
Toyama – ryu jest czymś niezależnym, dlatego w/w metody stanowią część całościowego programu nauczania Shinkendo i nie mogą być same w sobie nauczane jako Sztuka Walki Shinkendo.

KTRR nie bierze udziału w kata (engi – formy pokazowe), czy też w zawodach w cięciu (tameshigiri) i nie jest powiązana z żadną inną linią ani też organizacją.

Toyama Ryu jest podzielona na kategorie, tak jak w Shinkendo jako "gaiden waza" (zapożyczone techniki). Chociaż szeregi są przyznawane oddzielnie dla Toyama Ryu, metody te ograniczone są do prowadzenia jako część ogólnego programu nauczania Shinkendo i jako taki nie może być przedmiotem nauczania, niezależnie od sztuki Shinkendo. KTRR nie uczestniczy w zawodach sprortowych, w konkursach cięcia mat (tamashigiri), i nie jest związane z żadną inną linię lub organizacji.

Nasza linia Toyama Ryu podkreśla precyzyjne, silne i szybkie rozmieszczenie miecza, w połączeniu z silnym wyrazem Kiai. Duch szkolenia jak pierwotnie sztuka uczy się studentów Japońskiej Armii Cesarskiej Rikugun Toyama Gakko. Chociaż elementy sztuki IAI zostały wykorzystane w tworzeniu programu nauczania Toyama Ryu pierwotnie, kontekst i intencje Toyama Ryu Iaido i nowoczesne są całkowicie odmienne i nie mają być stosowane w taki sam sposób.

Toyama – ryu Gunto no Soho powstało w 1925 roku jako część Rikugun Toyama Gakko (Wojskowa Akademia Toyama ), które założono w 1873 roku, a które było szkołą w Armii Cesarstwa Japonii. Oficerowie armii byli uczeni jak używać (gunto) w siedmiu technikach Battocho (metoda „kreślenia” mieczem), które pochodziły z koruyu toho (tradycyjna szkoła miecza).

Po zakończeniu II Wojny Światowej trzech instruktorów wywodzących się ze Szkoły Wojskowej Toyama rozpoczęło nauczanie Toyama – ryu dla ogółu ludzi. Techniki prowadzone przez trzech indywidualistów w miarę upływu czasu stawały się różne, więc cała trójka spotkała się, aby spróbować połączyć i ujednolicić ich organizacje i techniki. Niestety próby zakończyły się fiaskiem. Nakamura Taizaburo był jedynym z instruktorów Szkoły Wojskowej Toyama i był on pierwszym z w/w trójki, który rozpoczął nauczanie Toyama – ryu po wojnie.

Zen Ippon Toyama – ryu Iaido Renmei, (czyli Japońska Federacja Toyama – ryu Iaido) wprowadziła przekazywanie (nauczanie) technik Toyama – ryu, a Nakamura Taizaburo nazwał siebie SoShihanem’em tej Federacji. Organizacja ta dodała osiem technik (dotangiri – cięcie wykonywane jednym ruchem) do oryginalnych siedmiu części battoho kata, tak jak sześć części kumitachi (formy pojedynków w parze). Techniki Toyama – ryu Sensei’a Nakamura zmieniały się wielokrotnie przez te lata by móc zaadoptować i usprawnić oryginalne techniki Gunto no Soho, których używano w bitwie. On również wprowadził jako urozmaicenie ryuha (tradycyjna szkoła miecza) i inne sztuki jak np. Kendo. Nazewnictwo technik też się zmieniło: prawe kesa giri zostało przypisane jako lewe kesa giri (katy cięcia), itd. Również nazwa z Toyama – ryu Gunto no Soho zmieniła się na Toyama – ryu Battojutsu, a później jeszcze na Toyama – ryu Iaido/Battodo.

Toyama – ryu IAIDO/ BATTODO

W czasie kiedy zorganizowano pierwsze zawody tameshigiri użyto w/w nazwy jako neutralnej dla wszystkich uczestników, dzięki czemu czuli się komfortowo podczas zawodów. Ponadto niektórzy ludzie wiedzieli, że sama nazwa Toyama – ryu może przywoływać złe wspomnienia z czasów wojny, dlatego też używanie tej nazwy w okresie nie zbrojnym były nie właściwe. Był to też czas kiedy Obata Toshishiro zasugerował używanie nazwy Battodo (zamiast Battojutsu), od czasu kiedy Iaijutsu także zmieniono na Iaido. Propozycja Sensei’a Obaty została użyta przez grupę Nakamura, którą wcielono w Zen Nippon Battodo Renmei. Kilka lat później Zen Nippon Battodo Renmei podzieliło się na kilkanaście różnych organizacji, tj. Toyama – ryu, Battodo, Battojutsu, Nakamura ryu, Todo, Iai Battidi i inne.

Źródło www.toyama-ryu.org