Aikido jest bardzo specyficzną sztuką walki, gdyż jej bogaty repertuar techniczny (ponad 10 tys. wariantów technik) jest ściśle związany z zasadami filozoficzno - etycznymi tego systemu. Techniki, które zostały zbudowane w oparciu o filozofię służą praktycznemu wcieleniu jej w życie. Etyka aikido polega na uświadomieniu przeciwnikowi, że walka jest bez sensu.

"Przeciwnik jest człowiekiem, którego coś trapi i który z tego powodu chce nam zrobić coś złego. Nie znaczy to jednak, że mamy się do niego upodabniać".

Aikido nie przeciwstawia sile atakującego siłę broniącego się. Broniący się aikidoka wykorzystuje siłę napastnika kontrolując kierunek jej działania i w odpowiednim momencie "dokładając" swoją. Podstawą obrony jest unik - zejście z linii ataku przez zwrot lub całkowity obrót ciała. Analizując techniki aikido można w bardzo uproszczony sposób spróbować przedstawić jak realizowana jest zasada "wirującej kuli". Aikidoka rozprasza atak przeciwnika wykorzystując jego siłę do wprowadzenia go w ruch po okręgu, w którego centrum znajduje się broniący. Zostaje zmieniony kierunek oddziaływania siły, a jednocześnie w czasie ruchu obrotowego powstaje siła odśrodkowa umożliwiająca wytrącenie przeciwnika z równowagi. W efekcie przeciwnik pokonuje się prawie sam własną siłą przy niewielkim udziale aikidoki kontrolującego jego działania. W filozoficznym ujęciu aikidoka po przez zjednoczenie umysłu z ciałem w działaniu kontroluje swoje centrum "seika tanden" - pokrywające się ze środkiem ciężkości, otwiera się na otaczający go wszechświat i osiągając jako jego cząstka pełną z nim harmonię.